خانه » پزشکی و زیست » دانشمندان علائم اوتیسم در موش‌ها را از بین بردند

دانشمندان علائم اوتیسم در موش‌ها را از بین بردند

دانشمندان علائم اوتیسم در موش‌ها را از بین بردندReviewed by رامتین اردشیری فر on Mar 10Rating: 5.0

موش آزمایشگاهی

گروهی از محققان دانشگاه MIT، در یک آزمایش تازه ، موفق به تغییر علائم اوتیسم به سادگی فعال سازی یک ژن در موش‌ها شدند. آن‌ها توانستند بیماری اوتیسم را کاهش دهند یا به طور کامل از بین ببرند.

هرچند انجام این آزمایش روی انسان‌ها  راه درازی را در پیش دارد اما پژوهشگران از نتیجه‌ی آزمایش که باعث  ناپدید شدن علائم اوتیسم در موش‌های جوان و مسن شده است هیجان زده شدند.
گفته می‌شود مغز یک شخص بالغ از آن چه که قبلاً تصور می‌شد انعطاف پذیرتر است و علائم مأیوس کننده اوتیسم به طور بالقوه می تواند حتی در افراد مسن حذف شود.

Guoping Feng ، سرپرست گروه پژوهشی و پروفسور MIT در زمینه‌ی علوم ذهنی و مغزی می‌گوید:

نتایج تحقیقات نشان می‌دهد که حتی در گونه‌های بزرگسال هم مغز تا درجه‌‌ای دارای انعطاف‌پذیری قابل تاملی است. مدارک بسیار بیشتری وجود دارد که نشان می‌دهد علائم بیماری اوتیسم قابل تغییر دادن است. ما امیدواریم در آینده بتوانیم درمانی برای بیماران اوتیسم توسعه دهیم.

محققان با تغییر ژنتیکی موش‌ها، آن‌ها را بدون ژنی به نام “Shank3” به دنیا آوردند.  مطالعات متعددی که انجام شده است نشان می‌دهد  ژن “شنک 3”  با بیماری اتیسم ارتباط  دارد و  تخمین زده می‌شود این ژن در یک درصد از بیماران اوتیسم از بین رفته است.

کار ژن شنک۳  رمزگذاری نوعی پروتئین  در  سیناپس‌ها بین سلول‌های مغز است. بنابراین این ژن در ارتباط بین سلول‌ها نقش مهمی دارد. پژوهشگران متوجه شدند که سلول‌ مغز موش‌هایی که بدون ژن شنک۳ به دنیا آمده‌اند به درستی رشد پیدا نمی‌کند؛ به خصوص در منطقه‌ای از مغز که شامل سیستم پاداش، به نام استریاتوم (striatum) است.

را در میان سلول‌های مغزی انجام می‌دهد و برای چگونگی ارتباط صحیح آنها با یکدیگر ژنی بسیار حیاتی و مهم به شمار می‌رود. فنگ و گروهش وقتی موش‌ها را دستکاری ژنی کرده و آنها بدون شنک۳ به دنیا آوردند، به این نکته پی بردند که سلول‌های مغزی این موش‌ها به خوبی پرورش نمی‌یابند. این اثر به طور ویژه در بخشی از مغز به نام استریاتوم (striatum) بیشتر بود. استراتیوم با فعالیت‌های وابسته به سیستم پاداش مغز وابسته است.

همچنین در این موش‌ها تعدادی از رفتار‌هایی مشخص مانند اضطراب، تکرار اجباری از وظایف، و اجتناب اجتماعی همانند کسانی که بیماری اوتیسم دارند دیده شد.

با این حال، برخی از این علائم بعد از فعال سازی مجدد ژن در موش‌هایی بین 2 و 4.5 ماه ( در مقیاس موش‌ها به عنوان دوره‌ی بزرگسالی است) به سادگی دادن داروی tamoxifen (دارویی که برای درمان سرطان سینه استفاده می‌شود)  ناپدید شد. موش‌ها پس از این فعالسازی به مقدار بیشتری در روابط جمعی شرکت می‌کردند و همچنین میزان تیمار کردن‌های مکرر هم کاهش یافته بود.

در واقع، دانشمندان نشان دادند که فعال سازی ژن موجب می‌شود تا مغز خودش را بازسازی کند. با توجه به این واقعیت که آن‌ها شاهد افزایش شمار ستون‌های دندریتیک (dendritic spines) در استراتیوم بودند. ستون‌های دندریتیک به شاخه‌های کوچکی هستند که نورون‌ها از آنها برای ارتباط با همدیگر استفاده می‌کنند.

اما با این حال، متاسفانه برخی از نشانه‌های مرتبط با اوتیسم مانند اضطراب و برخی از مشکلات هماهنگی حرکتی کماکان وجود داشتند. پژوهشگران یافتند که این علائم را تنها می‌توان با فعال سازی ژن شنک۳ در بیست روز پس از تولد از بین برد.  این گروه امیدوار است تا  با انجام تحقیقات بیشتر  به درک این موضوع که چرا در این دوره هنوز علائم اوتیسم قابل تغییر هستند نزدیک شوند. همچنین آن‌ها خواهان کشف راهی برای درمان دامنه‌ی بیشتری از بیماران هستند زیرا پژئهشگران نمی‌خواهند روش آنها تنها به یک درصدی که بدون ژن شنک۳ هستند محدود باشد.

هرچند مدتی زمان می‌برد تا نتایج این تحقیقات برای انسان‌ قابل استفاده باشد؛ اما این دستاورد جدید آن را تبدیل به یک جهش رو به جلوی‌ هیجان انگیز در درک یک اختلال عصبی پیچیده تبدیل نموده  که در طول ۴۰ سال گذشته میزان ابتلا به آن ۱۰ برابر شده است.

امیدواریم در چند سال آینده، شاهد آن باشیم تا محققان به حل رمز و راز اوتیسم نزدیک‌تر شوند.

 

Share on FacebookShare on Google+Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on TumblrShare on LinkedIn

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد -فیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

*

code